Ik ben op de terugweg van een etentje van het innovatieplatform.
Thema: de financiële crisis. Op de heenweg las ik weer even de agenda van het innovatieplatform. Nederland moet door verbetering van de concurrentiekracht tot de top 5 van de wereld gaan behoren, en vijftig hoofdkantoren van grote bedrijven hierheen zien te trekken, zo staat er. Dat werd een paar maanden geleden geschreven. Vanavond is iedereen al blij als de bedrijven die hier zitten, in ieder geval niet failliet gaan. Het kan snel gaan!
Maar opmerkelijker: vanavond gaat het opeens niet meer over concurrentie en economische groei maar over samenwerken, waarde en de planeet behouden.
En niet alleen uit de mond van Herman Wijffels, maar ook uit die van bijvoorbeeld Ivo Opstelten.
“Duurzaamheid in plaats van de waan van de dag” zegt de vertrokken burgemeester van Rotterdam. Waar de financiële crisis al niet goed voor is! Aan tafel, in gesprek met Wijffels, speel ik toch maar even advocaat van de duivel. Want bedrijven die zien dat ze financieel gezien op de pof leefden zijn nog niet automatisch tot duurzaamheid bekeerd.

Morgen is een groot innovatie-event waar een paar duizend mensen komen. In het programma viel een ding heel erg op: alle workshops en discussies over innovatie elders in de wereld gaan over maatschappelijke uitdagingen en de oplossingen die innovatie daarvoor kunnen bieden. Maar zodra het over Nederland gaat is het innovatie om de innovatie. Niks maatschappelijke problemen of uitdagingen waar al die slimme innovatoren hun tanden in kunnen zetten. Terwijl dit mij juist leuk lijkt! Waarom àl het innovatiegeld dat de overheid besteedt, niet koppelen aan het oplossen van maatschappelijke problemen. Klimaat, vergrijzing, vastlopende mobiliteit. Dat is pas echt een uitdaging.