Amsterdam-Poznan is tien uur met de trein. Dat valt dus best mee. De korte tussenstop in Berlijn was vakantie, Berlijn is een heerlijke, relaxte open stad. Open in de zin van veel ruimte voor subculturen, van allerlei pluimage. Ook bijzonder om in een grote stad in veertig uur geen enkele politieagent of politieauto te zien.

centraal station Berlijn

Maar al was ik er niet voor werk, ik ben wel zo beroepsgedeformeerd dat ik meteen zie dat in de supermarkten alle koelvakken deuren hebben. Hoe zou het nou komen dat zoiets in Duitsland wel kan en in Nederland niet?

De Duitse kranten stemmen weinig hoopvol over de voortgang op de klimaatconferentie. Morgen komen de politici aan, maar de ambtenaren zijn al sinds vorige week bezig, en dat schiet voorlopig niet op. Veel hangt af van waar de EU mee komt, want zonder dat bewegen ontwikkelingslanden ook niet. En de Verenigde Staten doen pas wat na het vertrek van Bush.

Kortom de EU heeft de sleutel, maar gebruikt deze niet door grote onderlinge verdeeldheid. Tegelijkertijd hoort het nu eenmaal bij dit soort onderhandelingen dat er in het begin weinig voortgang is. Dus ik ben nog niet somber.

Morgen ga ik vooral naar de zogenaamde side events van de vele aanwezige maatschappelijke organisaties. De onderhandelingen liggen dan stil wegens een Islamitische feestdag, maar achter de schermen zal er genoeg gebeuren.