Even een snelle blog, want eigenlijk is er nu weinig tijd om veel te schrijven. Al Gore was hier vanmiddag. Met een compliment voor China dat een groot klimaatplan heeft gemaakt, voor Brazilië (idem dito), voor Ban Ki-moon (die gisteren pleitte voor een Green New Deal), voor actiegroepen die al vele kolencentrales hebben tegengehouden en voor de 884 steden in de VS die – ondanks Bush – zélf het Kyoto-protocol onderschreven. En dus niet voor Europa. Dat moet hard aangekomen zijn. De stampvolle zaal voelde zich even opgebeurd. Wat is er mooier, sprak Gore, dan een wereldwijde missie voor een hele generatie, een gedeelde opdracht.

Even daarvoor sprak ik met de Tsjechische minister van milieu, die zich al warm draait voor het Europese voorzitterschap, vanaf januari. Hij liet er geen misverstand over bestaan dat hij ontevreden is met het klimaatbeleid dat nu in Brussel dreigt te worden afgesproken.

Het meest leerzame aan deze conferentie is hoe je omgaat met de totaal verschillende geluiden die je hoort. Iedereen probeert het nieuws te maken, te “framen”. Het Climate Action Network, waar wereldwijd honderden groepen zijn aangesloten (waaronder Natuur en Milieu) is uitermate teleurgesteld over hoe ver de onderhandelingen gekomen zijn, maar de onderhandelaars bestoken je steeds met positieve geluiden.

Dat “Climate Action Network” werkt volkomen basis-democratisch. Ik wist niet dat het nog bestond. In een vergadering van 200 mensen wordt het dagelijkse krantje samengesteld, wordt de prijs voor de “Fossil of the day”toegekend, vertelt iedereen wat hij/zij besproken heeft met de eigen nationale regering of delegatie. En dat allemaal heel snel en efficiënt.

En eigenlijk geldt dat niet alleen voor CAN, maar voor deze hele conferentie: het verbazingwekkend open karakter ervan. Overal mogen de NGO’s bij zijn, op heel veel plekken krijgt iedereen de kans om wat te zeggen. Al zou het misschien beter zijn als een paar ministers achter de schermen de koppen bij elkaar zou steken. (Dat gebeurt trouwens ook wel hoor.)

Groot probleem is wel de taal. De native speakers, en dus het Westen, is zéér in het voordeel. Een echte uitkomst van deze conferentie is er nog niet.

Dit is Mirjams laatste bericht uit Poznan. De reactie van Natuur en Milieu op de resultaten van de klimaatconferentie vindt u in onderstaand persbericht.

Klimaatconferentie Poznan gemiste kans (12 december 2008)